Επιτέλους Σαββατοκύριακο....

Είσαι στη δουλιειά;

Keep Kalm and Have a Cookie!
The best advice ever!

Sparta...raei...

Ε ναι λοιπόν, το ομολογώ: το βλέπω με μανία, περιμένω με αγωνία τον επόμενο κύκλο, κι αν και δεν είμαι του σπλάτερ ωστόσο ρίχνω μία κρυφή ματιά από το μπλουζάκι που καλύπτει με δέος και τρόμο τα μάτια μου την ώρα που το αίμα βάφει κόκκινη την αρένα.
Εκπλήσσομαι: τέτοια ηδονή, λοιπόν, για τόσο αίμα;

PS: Δεν ξέρω αν μετά από αυτό δω το Walking Deads. Θα μου φανεί κολλέγιο μπροστά του!

ξέρεις εσύ...

Για σένα που αφήνεις γλυκά μηνύματα στο σκονισμένο τζάμι του αυτοκινήτου μου....
Μου φτιάχνεις τη μέρα! Σε ευχαριστώ!

Ανάπτυξη

Γράφω για να μην ξεχνάω αυτές τις μικρές μαγικές στιγμές μαζί της...
Όμως όσα χιλιόμετρα λέξεις κι αν τρέξουν στο blog δεν μπορεί να μεταφέρει αυτά τα συναισθήματα χαράς και υπηρηφάνειας, θαυμασμού και αγάπης όταν τραγουδά τις τελευταίες λέξεις του τραγουδιού: ...μαμιάαα (καμιά), ίσουυυυ (κοιμήσου) ναθεις (ναρθεις) ντυθείιιιιςςςς (ντυθείς)....

PS Αν αναρωτιέσαι σε ποιο τραγούδι αναφέρομαι... είναι το " στην αγκαλιά μου κι απόψε κοιμήσου..."

Lemon battery

Σήμερα δεν σου είπα "σ' αγαπώ". Έμεινα από μπαταρία... (μπατίτα)
Αλλά υπάρχει τρόπος, πάντα υπάρχει...

Καλή σχολική χρονιά!

Ίσως το καλύτερο σχολικό αξεσουάρ που είναι απαραίτητο στη ζωή μας: μας βοηθά να σβήσουμε ό,τι  και όποιους μας πληγώνουν. 

Να κρατάμε ζωντανά τα σημαντικά. Αυτό έχει σημασία. 

ΥΓ Ανυπομονώ να την δω με τη σάκα της σε μερικά χρόνια να μου γυρίζει την πλάτη και να χάνεται στο πολύχρωμο παιδικό πλήθος... μια μέρα σαν κι αυτή...