Δεν είμαι οι άλλοι...
...ούτε αυτό που θέλουν να βλέπουν οι άλλοι. Δεν περιμένω την επιβεβαίωσή τους για να σταθώ όρθια, να αποφασίσω, να επιλεξω, να ρισκάρω, να προχωρήσω, να πάω παρακάτω. Δεν τρέφομαι ούτε με τις αυταπάτες των άλλων. Προτιμώ τις δικές μου. Αυτές που αποτελούν εξαίρεση στους δήθεν κοινωνικούς κανόνες.
Δεν είμαι ο σύντροφός μου...
...είμαι εκείνη που έχει σαφή όρια, που παίρνει και δίνει, δέχεται προσφορές και προσφέρεται, που αγαπά και αγαπιέται. Αν αύριο δεν υπάρχει σύντροφος εγώ θα συνεχίσω να πορεύομαι. Δεν είμαι κισσός, σαν βουκαμβίλια ανθίζω δίπλα του αλλά δεν τον χρησιμοποιώ ως τοίχο για να με στηρίξει. Αυτή είναι η καθημερινή μου προσπάθεια.
Δεν είμαι η δουλειά μου...
...είμαι ο τρόπος που επιλέγω να εργαστώ, αυτό που αγαπώ να κάνω χωρίς να στοχεύω σε ένα επίπλαστο κύρος που σου δίνει η θέση ή επαγγελματική σου ιδιότητα. Αν αύριο δεν υπάρχει η θέση, θα υπάρχει η τεχνογνωσία και η εμπειρία που απέκτησα. Αυτό είναι η δύναμή μου.
ΥΓ Δύο και σήμερα. Δεν είμαι φυλακισμένη. Αλλά όλο και τελευταία νιώθω τη σιδερόμπαλα στο πόδι μου πιο βαριά. Αυτή είναι η αδυναμία μου.
