Αποχαιρετισμός...

Τελικά η ζωή μου δίδαξε αυτό: ο πραγματικός χαρακτήρας ενός ανθρώπου φαίνεται στον χωρισμό (ή τον αποχωρισμό)...

ΥΓ Καληνύχτα Nad...

Κόκκινη λεπτή γραμμή

Από τις οικογένειες δεν ξεφεύγει ποτέ κανείς. Ακόμη και χιλιόμετρα μακριά να πας, ό,τι τοίχο κι αν χτίσεις, ό,τι antivirus κι αν βάλεις στο δικό σου λογισμικό, οι οικογένειες θα βρουν τον τρόπο να τρυπώσουν, μια ρωγμή είναι αρκετή για να τις βρεις μέσα στο σαλόνι να γεμίζουν το χρόνο σου με μυστικά, ψέματα, ταμπού, πείσματα, γνώμες, απόψεις, μούτρα, απαξίωση.... Το ξέρεις ήδη: το να υποτιμάς είναι πιο εύκολο, πιο βολικό, από το να εκτιμάς.
Ναι αλλά υπάρχει αγάπη.... “Η οικογένειά μας είναι η μόνη που μας αγαπά”. Κλισέ; Φοβάμαι πως οι περισσότεροι της ράτσας μας είμαστε τόσο εγωιστές και τόσο κτητικοί που ακόμη κι όταν έχουμε αναλαμπές αληθινής αγάπης, φροντίζουμε να τις κρύβουμε άγαρμπα κάτω από συμπεριφορές τόσο ευτελείς κι ακραίες που βρωμάνε «εγώ» από μίλια μακριά.

Τέλος εποχής, αρχή νέας σεζόν

Στη ζωή σου πρέπει να πεις ένα “όχι” κι ένα “ναι” που θα τα θυμάσαι για πάντα. Αρκεί να σημαδέψουν και κάποιον άλλον. Τα “όχι” και “ναι” που τα θυμάσαι μόνο εσύ είναι άχρηστα.

Baby dictionary

Ααααα (κάνει το μωρό όταν κλαίει)

Βαβ (γαύγισμα)

Βαβά (χτύπημα)

βαβού (λουλούδια)

βεβέ (Βαγγέλης)
Βζζζζ (η μελισσούλα)

Γιαγιά (γιαγιά)

Γιαγιέτα (Αριέττα)

Γιγιά Γιγιά (Σιγά σιγά)

Γιωγία (Γεωργία)

Γάλ(ι)α (γάλα)
Γκαλιά, γκαλιάαα (Αγκαλιά)

Δαπέτη (Δραπέτης)

Ε-ε-εεε (Από το Οέο, τραγούδι με τον Gummy Bear)

Ζεζέ (Ζουζούνα ή ζώνη)

Καίει (καίει)

Κοιλιά (κοιλιά)
Κιου (κούτελο)

Λιαλιά (σαλιάρα)

Μα (μάτι, μάγουλο, μάκια, μαλλιά...)

Μαμ (φαγητό)

Μαμά

Μαμού (Μαϊμού)
Μάτα (ντομάτα)

Μεμός (Λαιμός)
Μιμί (ψωμί)

Μπαμπά

Μπάλ(ι)α (Μπάλα)

Μπεεε (κατσικάκι)

Μπεμπέ (μωρό και Λιλή)

Μπούμπα (τούμπα)

Νιενιέ (νερό)

Νια (νάνι ή γάτα)

Ντι (Κωνσταντίνος)

Ντουζ (ντουζ)

Όϊνκ όϊνκ (το γαιδουράκι)

Πα (παραμύθια)
Παπουλά (πουλάκια)

Παππού (και παπούτσια)

Παπούταααα (παπούτσια)

Πό (πόδια)
Πεπέ (καρπούζι, καπέλο)
Πιπί (πιπί)

Πωπώ (Σε αγαπώ, ποπός)

Τατά (κακά)

Τω (κάτω)

Τεά (Θεά)

Τις (τρεις)
Τιτί (τυρί)

Σιχία (ησυχία)

Συ (εσύ)

Φθθςςςς (το φιδάκι)

Φεφές (καφές)

Χε (χέρια)

ΩΩΩ! (θαυμασμός)

Η λίστα εμπλουτίζεται (καθημερινά).....

Σε διακοπές....

Οι τρεις μας....
Ό,τι καλύτερο!

Love... four ever

"Τώρα γλυκό μου"
Και έτσι αρχίσαν όλα....
Σε ευχαριστώ για όσα μου χαρίζεις, κάθε μέρα, κάθε μέρα, κάθε μέρα
και σε ευχαριστώ που υπάρχεις στη ζωή μου

Γίνε -επιτέλους - αυτό που είσαι!

Υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων. Αυτοί που λένε ψέματα στους άλλους και αυτοί που λένε ψέματα στον εαυτό τους.
Τους πρώτους προσπαθώ να τους αποφεύγω, όταν γίνονται αντιληπτά τα ψέματά τους. Αυτό γιατί οι περισσότεροι το κάνουν για να σε τρομοκρατήσουν, να σου επιβληθούν, να σε κοροϊδέψουν ή να σε βλάψουν. Ουσιαστικά σε υποτιμούν.
Τους δεύτερους πραγματικά τους λυπάμαι. Γιατί δεν μπορώ να κάνω κάτι για να τους βοηθήσω (το μόνο που κάνω είναι να κουνώ το κεφάλι μου συγκαταβατικά και να κάνω ότι πιστεύω όσα μου λένε) -μήπως τελικά λέω κι εγώ ψέματα στους ψεύτες; Υποκρίνονται σχέσεις, καθημερινές ευτυχισμένες στιγμές, προσπαθούν να καλύψουν μυστικά, να προφυλάξουν την άχαρη ιδιωτική τους ζωή, υφαίνουν με μικρά, αθώα ψέματα, τη ζωή τους και νιώθουν, ή νομίζουν ότι νιώθουν, ότι τα καταφέρνουν μια χαρά!
Τι κρίμα.

Τελικά χρειάζεται πολύ πολύ πολύ θάρρος για να αποδεχτείς αυτό που είσαι ή πολλή πολλη πολλή αλήθεια να παραδεχτείς για να γίνεις αυτό που είσαι. Σίγουρα κοστίζει αλλά η αλήθεια, στο τέλος, ανακουφίζει. Τι λες;